Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej ma służyć ochronie wartości przyrodniczych, historycznych oraz walorów krajobrazowych i wypoczynkowych. Jego obszar stanowią głównie lasy Puszczy Rominckiej których granicę od północy stanowi polsko-rosyjska granica państwowa, a od południa i wschodu nasyp linii kolejowej z początków XX wieku.
Cała Puszcza Romincka obejmuje powierzchnię około 35 500 ha, z czego w granicach naszego kraju i parku - 12 000. Terytorium Parku jest jakby miejscem przejścia pomiędzy krajobrazem Mazur, a Pojezierza Litewskiego. Charakteryzuje się na przemian pasmami morenowych i kemowych wzgórz oraz licznymi obniżeniami. Deniwelacje sięgają tu nawet 120-140 m.
Nazwa Puszczy Rominckiej wywodzi się od płynącej przez nią rzeki Błędzianki - w języku Jaćwingów i Prusów - Rominty. Historycznie tereny Parku do 1945 r. należały do Prus Wschodnich. Po II wojnie zostały przyłączone do Polski jako Ziemie Odzyskane. | 
