| Opis | Kościół ten jest jedną z najstarszych i największych gotyckich świątyń Pomorza Zachodniego. Istnieje ponad 700 lat w formie ceglanej, trzynawowej bazyliki z prezbiterium otoczonym obejściem i wieńcem kaplic oraz dwoma wieżami przy fasadzie zachodniej.
Artystyczna ranga architektury kościoła, zaliczanego do wybitniejszych przykładów późnośredniowiecznego budownictwa sakralnego, wykracza poza granice regionu, stanowiąc dzieło wpisane na listę europejskiego dziedzictwa kulturowego.
Wysoką rangę budowli dostrzegają nie tylko znawcy architektury. Powszechne uznanie dla piękna jej form wyraża się w potocznym określaniu mianem katedry, choć od początku swego istnienia była świątynią parafialną.
Rozpoczętą w 1292 r. budowę kościoła prowadzono z przerwami do końca XV stulecia. W pierwszym etapie, na przełomie XIII/XIV w. powstała typowa dla Pomorza Zachodniego trzynawowa, bezwieżowa hala z jednonawowym wydłużonym prezbiterium. Świątynia, należąca do Diecezji Kamieńskiej i Metropolii Gnieźnieńskiej, otrzymała wezwanie Najświętszej Maryi Panny. |
